Herken je dit?

• Het gaat supergoed
• Je rijgt de goede dagen aan elkaar
• Fysiek gaat het goed
• Mentaal gaat het goed
• Je kunt de hele wereld aan
• Je zit op een roze wolk
• Ineens ziet de wereld er anders uit
• Kun je de hele wereld aan

En van het ene op het andere moment:

• Donder je van de roze wolk af
• Kun je ineens weinig of niks meer
• Zit je weer in het enorme zwarte gat
• Heb je nergens zin in
• Sluit je jezelf langere tijd op in je veilige cocon
• Ben je onbereikbaar voor de buitenwereld
• Vind je het allemaal wel best

Herkenbaar? Lees mee met mijn artikel.

Het voelt alsof je genezen bent: maar is dat wel zo?

Soms is je ziekte op onverklaarbare wijze naar de achtergrond verdwenen. Die blijdschap en die euforie zijn ongelofelijk fijn. Even je ziekte loslaten. Even niet meer “anders” zijn. Even ruiken aan dat onbezorgde leven. Het leven wat je vroeger misschien nooit zo gewaardeerd hebt. Omdat dat zo vanzelfsprekend was. Maar nu. Nu waardeer je het dubbel en dwars. Zo heerlijk. Zo fantastisch. En je durft heel voorzichtig te denken: ”misschien hebben de artsen het wel mis. Misschien is het gewoon over en ben ik gewoon spontaan genezen”.

Een terugval na een goede periode: hoe ga je ermee om?

Maar dan komt de man met de hamer. Ineens ben je weer terug in de wereld van ziek-zijn. Heb je weer dezelfde klachten als voorheen. Of zelfs erger.

Ben je terug bij af. Want zo voelt het.

De teleurstelling op dat moment is onbeschrijflijk. De enorme dreun die je dan krijgt. Even mocht je ervaren hoe ook al weer was. Het gevoel van weer gezond zijn. Voor iemand die dit niet heeft meegemaakt kan ik nauwelijks beschrijven hoe dat voelt. Die diepe, diepe teleurstelling.

Na de terugval: hoe vind je weer motivatie om door te gaan?

En toch moet je weer door. Of je nu wilt of niet. Hoe vind je weer de weg omhoog? Hoe doe je dat? Dan dreig je weer weg te zakken in een neerwaartse spiraal. Weer laat dat lichaam van jou je weer in de steek. Weer die pijn. Weer dat ongemak. Hoe vind ik de moed om weer dat gevecht aan te gaan?

Wat veroorzaakt een terugval (en waarom grenzen zo belangrijk zijn)

Soms is er een aanwijsbare oorzaak te vinden. Dat helpt wel. Je weet wat deze opleving weer getriggerd heeft. En dan heb je het vaak over grenzen.

Goed weten wat voor jou een grens is helpt om balans te vinden. Grenzen en doorzettingsvermogen staan heel dicht bij elkaar. Doorzettingsvermogen kan je erg ver brengen. Maar als je blijft doorzetten zonder naar je lichaam te luisteren, dan werkt doorzettingsvermogen heel erg negatief. Grenzen kennen en herkennen zijn daar essentieel voor.

Maar als je niet weet wat je hebt gedaan om deze terugval te verklaren dan frustreert dat enorm. Dat maakt dat je je machteloos voelt. En ook boos of misschien zelfs woedend. Dat geeft uiting aan je gevoel van machteloosheid.

Maar je kunt ook heel stil worden. Je terugtrekken en in jezelf keren. Ook dat is een vorm van machteloosheid uiten. Dan is het fijn om iemand in de buurt te hebben, iemand die dit ziet. Iemand die jou ziet. Soms zie je het als de gordijnen dicht blijven zitten. Of als de telefoon niet opgenomen wordt. Dan is het een fijn gevoel als je iemand hebt in je netwerk die daar oog voor heeft.

Hulp vragen bij ziekte

Een mens zit zo in elkaar dat deze graag zelfredzaam wil zijn. Dat kan je ver brengen. Maar in het herkennen en erkennen van grenzen kan het ook helpen om hulp te vragen. Dat kan eerst ongemakkelijk voelen. Maar hulp vragen kan ook jouw last een beetje verminderen. Een bijkomend voordeel is dat je ook weer even een sociaal contact hebt. Dus eigenlijk win-win.

Hulp vragen is niet zwak, maar laat juist zien dat je sterk bent. Omdat je erkent dat er een grens is aan jouw kunnen.

Hulp van mij?

Wil jij leren of ontdekken wat jouw grenzen zijn? Wil je beter leren aangeven wat voor jou belangrijk of zelfs noodzakelijk is. Neem eens vrijblijvend contact met mij op of schrijf je in voor de nieuwsbrief.