Als ‘niets doen’ voelt als een dagtaak: het leven met chronische klachten
”Wat doe jij eigenlijk de hele dag?”. Het lijkt een onschuldige vraag en misschien zelfs geïnteresseerd bedoeld. Maar voor mensen met een chronische ziekte kan die ene zin hard binnenkomen. Alsof je je dag en daarmee je bestaan moet verantwoorden.
“Alsof ik moet uitleggen waarom ik moe ben van iets wat jij niet eens zou opmerken.”
Voor mensen die niet meer kunnen werken of deelnemen aan het leven zoals vroeger, is het dagritme vaak onzichtbaar voor de buitenwereld. De dagen zijn gevuld, maar niet op een manier die aan de buitenkant indrukwekkend lijkt. En precies dat maakt het soms zo pijnlijk. Want waar zit de waarde, als je niet kunt wijzen op ‘resultaten’?
Onzichtbaar druk: het leven met een chronische aandoening kost energie
Een dag met een chronische aandoening ziet er vaak heel anders uit. De taken zijn klein, maar intens. Wakker worden kost soms al moeite. Douchen is een project. Een telefoongesprek kan een hele middag energie kosten. Een wandeling van vijf minuten vraagt voorbereiding en herstel.
“Op een goede dag doe ik de was en eet ik aan tafel. Dat voelt als een overwinning. Maar dat vertel je niet bij de bakker.”
Voor de buitenwereld lijkt het soms alsof je vooral ‘thuis zit’. Wat ze niet zien: het managen van pijn, vermoeidheid, overprikkeling, het plannen van rustmomenten, het constant schakelen tussen wat je wilt en wat je lijf aankan en het omgaan met dat verschil, elke dag opnieuw.
Waarom ‘niets doen’ soms juist enorm waardevol is
Als ‘doen’ niet meer vanzelfsprekend is, schuurt dat tegen onze diepste overtuigingen. We leven in een maatschappij waar waarde vaak gelijkgesteld wordt aan productiviteit. Aan zichtbaar bijdragen. Terwijl je als mens net zo waardevol bent wanneer je niet zichtbaar presteert.
Soms ligt de betekenis juist in hoe je aanwezig bent in je leven. In hoe je luistert. In hoe je er bent voor een ander, ook als dat alleen via een berichtje is. In de veerkracht waarmee je elke dag opnieuw keuzes maakt, afgestemd op wat mogelijk is.
Een cliënte zei:
“Ik voelde me schuldig over mijn rustige dagen, tot ik me realiseerde hoeveel energie ik dagelijks steek in grenzen bewaken, in omgaan met pijn, in zoeken naar balans. Dat is ook werk, alleen geen werk met een loonstrookje.”
Wat zeg je als iemand vraagt: “Wat doe jij de hele dag?”
Wat zeg je dan, als iemand vraagt: “Wat doe jij eigenlijk de hele dag?”
Je hoeft geen verantwoording af te leggen. En je hoeft het ook niet mooier te maken dan het is. Een paar suggesties:
- “Ik probeer mijn dag zo in te delen dat ik niet over mijn grenzen ga. Dat is al een hele klus.”
- “Mijn dagen zijn rustiger dan vroeger, maar dat betekent niet dat ze leeg zijn.”
- “Ik leef mijn leven op een ander ritme. Het is minder zichtbaar, maar minstens zo waardevol.”
Of je mag ook gewoon zeggen:
- “Dat is een lastige vraag. Ik probeer vooral goed voor mezelf te zorgen. Dat vraagt best veel.”
Veelgestelde vragen – FAQ
Hier tref je enkele veelgestelde vragen.
Deze vraag kan onschuldig bedoeld zijn, maar voelt soms als een oordeel. Je hoeft je dag niet te verantwoorden. Je kunt iets zeggen als: “Ik probeer goed voor mezelf te zorgen, dat kost veel energie.” Of: “Mijn dagen zijn rustig, maar zeker niet leeg.” Het is helemaal oké om eerlijk te zijn, ook als dat betekent dat je geen pasklaar antwoord hebt.
Omdat we geleerd hebben dat onze waarde afhangt van wat we doen. Maar je hoeft niets te ‘bewijzen’ om van waarde te zijn. Je aanwezigheid, je zorg voor jezelf, je innerlijke wereld, die zijn ook belangrijk.
Ja. Genieten is geen luxe, het is een vorm van herstel en verbinding met het leven. Je hoeft niet altijd iets te bereiken om het goed te doen.
Als coach spreek ik veel mensen die zich miskend voelen in het dagelijks leven met een chronische aandoening. Die botsen met verwachtingen van buitenaf, maar ook met hun eigen innerlijke druk. Samen onderzoeken we hoe jij rust, betekenis en eigenheid kunt vinden: ook als het leven trager gaat dan je zou willen. Je hoeft het niet alleen te doen.
Hulp van mij?
Aangenaam, ik ben Gea van der Veen, oprichter van Verlies van gezondheid.
Als coach spreek ik veel mensen die zich miskend voelen in het dagelijks leven met een chronische aandoening. Die botsen met verwachtingen van buitenaf, maar ook met hun eigen innerlijke druk. Samen onderzoeken we hoe jij rust, betekenis en eigenheid kunt vinden, ook als het leven trager gaat dan je zou willen. Je hoeft het niet alleen te doen.
Wil je een online coachingsessie boeken, of misschien eerst even sparren over de mogelijkheden? Neem gerust contact met me op! Ik help je graag verder.