Jouw partner is ziek! Je ziet dat zijn/haar fysieke of geestelijke mogelijkheden achteruitgaan. Je staat ernaast. Je kijkt! Je lijdt mee! Het doet jou pijn. Soms breekt jouw hart doormidden! Je vraagt je af of medelijden wel zo goed is. Ik zeg: ja! Het is samen de pijn dragen en doorvoelen. Trouw en rouw: het ligt zo dicht bij elkaar!

Jarenlang trokken jullie samen op. Je leerde elkaar misschien al jong kennen. In de kracht van je leven. Toen je allebei sterke benen had. En vol levenslust het leven doorleefde. Hand in hand en zij aan zij. Dat is trouw toch? En trouw is: vertrouw! Vertrouwen! Dan die ene dag!

Opeens kwam dat bericht. Jouw partner is ziek. Er is iets aan de hand. Misschien vermoedde je dat al. Of is het een donderslag bij heldere hemel. Je ziet zijn/haar pijn. Je leeft mee. Je doorleeft mee. Je beleeft mee. Het gaat ook jou door merg en been. Je staat ernaast. Je kunt zo weinig doen. Kon je maar wat doen! Dan gaf dat nog lucht. Maar nu voel je je machteloos. Je ziet het aan, je voelt zijn/haar pijn. Je draagt mee.

Vergeet niet dat jij ook pijn hebt!

Ik zeg meteen: vergeet je niet dat jij zelf ook pijn hebt? Het is rouw. De partner die jij ooit hebt leren kennen is niet dezelfde als jouw partner nu. Dat kun je hem/haar niet verwijten. Maar het is wel een feit. Kort door de bocht: geen verwijt, wel een feit!

Jij hebt ook pijn. In tweeërlei opzicht:

• Je voelt zijn/haar pijn.
• Je hebt zelf pijn.

Ervaringsverhaal: omgaan met de ziekte van Parkinson bij je partner

Marlyse vertelt: ‘Mijn man heeft Parkinson. Toen die diagnose was gesteld ging ik ook door de grond. Niet te geloven. Ik verdiepte me in die ziekte en ben echt geschrokken. Ik zie hem achteruitgaan. Telkens een klein stapje. Het maakt me soms ook bang en angstig. Waar eindigt dit proces?’. Je luistert maar vertel je ook jouw verhaal?

Wat er vaak gebeurt is dit: je bent er voor jouw partner. Hoe gaat het? Hoe is het? Je hoort en je luistert. Je steunt en je zorgt. Je wilt een rots in de branding zijn. Maar vertel je ook wel eens hoe jij dit ervaart? Of hou je dat achter je kiezen? In de zin van: hij/zij heeft het al zo moeilijk?

Ook in jouw omgeving merk je dat iedereen vraagt hoe het met hem/haar gaat. Zelden wordt er gevraagd hoe het met jou gaat. Velen begrijpen dat hij/zij het moeilijk heeft. Weinigen snappen dat jij het ook moeilijk hebt.

Ervaringsverhaal: leven met een partner in psychose

Aafke vertelt: ‘Mijn man kwam in een psychose. Voor mij was hij onbereikbaar. Ik voelde geen contact meer. Hij werd opgenomen in een GGZ. Daar was ik wel blij mee maar ons contact was er één uit de diepvriezer. Soms twijfelde ik aan mezelf. Dacht ik ook nog dat het aan mij lag. En het duurde maar. Er kwam geen eind aan’.
Mantelzorger

Als je partner ziek is, wordt er veel van je gevraagd. Jij bent in ieders ogen de meest voor de hand liggende mantelzorger. Jouw partner, de familie, de omgeving, de zorgverleners, de instanties, allemaal doen ze een beroep op jou. Je zorgt, je luistert, je troost, je regelt. Je gaat zo gemakkelijk over je eigen grenzen heen, je geeft je eigen tijd en ruimte op, je stelt je ten dienste aan dat wat nodig is. Maar jij bent ook maar een mens. En niemand is erbij gebaat als jij maar draagt en draagt tot je erbij neervalt. Wanneer jij mantelzorger bent of wordt kan dat veel stress geven.

Hulp van mij?

Aangenaam, ik ben Gea van der Veen, oprichter van Verlies van gezondheid

Toekomst scheppen voor mensen die verlies van gezondheid ervaren: dat is wat mij bezielt! Mensen als jou herkenning bieden of een platform. Dat is wat ik graag wil en graag doe.

Wil je een online coachingsessie boeken, of misschien eerst even sparren over de mogelijkheden? Neem gerust contact met me op! Ik help je graag verder.